Cukrzyca ciężarnych (GDM)
1% - 5% kobiet w ciąży ma podwyższone wartości cukru we krwi, które po porodzie wracają do normy. Dotyczy to częściej kobiet powyżej 30 roku życia, palaczek, a także genetycznie obciążonych typem 2. cukrzycy. Już od 26 roku życia ryzyko wzrasta o 4%. Cukrzycę ciężarnych można zdiagnozować w 24 – 28 tygodniu ciąży za pomocą testu doustnego obciążenia glukozą.
Dotknięte tym typem cukrzycy kobiety ciężarne są zagrożone przede wszystkim infekcjami dróg moczowych i waginy. W tym samym czasie wzrasta ryzyko hipertonii i rzucawki (EPH-gestoza) towarzyszących ciąży. Statystycznie rzecz biorąc w takich przypadkach dochodzi częściej do rozwiązania przez cesarskie cięcie.
U 4% dotkniętych cukrzycą ciężarnych cukrzyca utrzymuje się po rozwiązaniu. Ryzyko rozwinięcia się i manifestu cukrzycy typu 2 wynosi 40 – 50%.
By uniknąć zniekształceń i komplikacji konieczne jest konsekwentne leczenie.
Jeśli dieta nie wystarcza, powinno się zastosować tymczasowa terapia insulinową, gdyż leczenie tabletkami nie jest możliwe w trakcie ciąży. Nie należy też zapominać o aktywności fizycznej. Jeśli po upływie 2 tygodni od zastosowania diety bogatej w błonnik i ubogiej w cukier, wspomaganej przez wyważoną aktywność fizyczną wartości cukru nie zmienią się, wielu lekarzy zaleca podanie insuliny. Wartości cukru chorej na cukrzycę ciążową są porównywalne z wartościami chorej na cukrzycę będącej w ciąży.
Po rozwiązaniu, najpóźniej po okresie karmienia należy znów wykonać test obciążenia glukozą.
Źródło: m.in.. Angela Klingner, Gestationsdiabetes adäquat behandeln. W: DiabetesProfi April 2003, S. 48-50
(c) Ewa Koch